Historia szkoły
Dnia 2 października roku 1966 w piastowskim grodzie Ziębice, położonym nad rzeką Oławą, u stóp podnóża Sudeckiego, miała miejsce ważna uroczystość. Mieszkańcy grodu tłumnie zeszli się na ulice Spacerową 2, gdzie tego dnia przed murami nowo wybudowanej szkoły - pomnika 1000-lecia odbyło się przekazanie do użytku młodzieży ziębickiej nowej, wspaniałej placówki oświatowej.
Po uroczystych i uczonych oracjach Jacka Machuli przekazano symboliczne klucze, a następnie nadano szkole imię wielkiego Polaka Mikołaja Kopernika. Fakt nazwania szkoły jego imieniem podyktowany został tym, że z odległego o kilkanaście kilometrów grodu śląskiego Koperniki koło Nysy, wywodził się ród przyszłego astronoma.
Już w pierwszych latach istnienia naszej szkoły młodzież i grono nauczycielskie zadbało o właściwą dekorację wnętrz, symbolizującą myśli i osiągnięcia naszego patrona.
Dla zaakcentowania wszechstronności umysłu i dla poznania dziejów życia Mikołaja Kopernika organizowano często odczyty, apele, konkursy i wieczornice poświęcone tematyce Kopernikowskiej. W trakcie tych wszystkich uroczystości realizowano hasło: "Kopernik - naszym wzorem" i podkreślano, że całą swą działalnością nasz wielki rodak zawsze dobrze służył swej ojczyźnie.
W wyniku reformy systemu oświaty Szkoła Podstawowa nr 1 została przekształcona w Gimnazjum Publiczne w Ziębicach.
1 września 2000 r. szkoła przyjęła w swoje szeregi pierwszych gimnazjalistów.
28 maja 2003 roku uchwałą Rady Miejskie w Ziębicach Gimnazjum Publiczne otrzymało imię Mikołaja Kopernika . Ten dzień był wielce uroczysty dla całej szkoły.
Nasz patron - Mikołaj Kopernik
Dnia 19 lutego 1473 roku przy ulicy św.Anny w Toruniu (obecnie Kopernika) przyszedł na świat Mikołaj Kopernik, syn Mikołaja- kupca z Krakowa oraz matki torunianki- Barbary z domu Watzenrode. W szkole parafialnej, w pobliżu kościoła p.w. św.Jana, Kopernik uczył się łaciny, rachunków i śpiewu.
Kopernik posiadał rodzeństwo: starszego brata Andrzeja oraz dwie siostry Barbarę i Katarzynę. Krótko przed śmiercią ojca w 1483 roku rodzina Koperników przeniosła się do kamienicy przy Rynku Staromiejskim.
W 18 roku życia za sprawą wuja Łukasza Watzenrode Mikołaj Kopernik udał się na studia uniwersyteckie do Krakowa .W latach 1491-1495 pobierał nauki w dziedzinie geometrii, trygonometrii, matematyki oraz astronomii. Następne lata to kolejne studia we Włoszech w Bolonii na wydziale prawa kanonicznego (1496-1500), a następnie w Padwie (1501-1503), gdzie studiuje
Po okresie nauki wraca Kopernik na Warmię, aby służyć kapitule, która umożliwiła mu ukończenie studiów. Na Warmii Mikołaj prowadził szeroko zakrojoną działalność publiczną. Brał udział w zjazdach stanów pruskich u boku swego wuja Łukasza Watzenrode, biskupa warmińskiego. Opracowuje rozprawę o sposobie bicia monet, w której jako pierwszy wśród ekonomistów udowadnia, że dobra moneta wypierana jest z obiegu przez gorszą. Był też Kopernik współautorem pierwszych map Warmii, Prus Królewskich, Zalewu Wiślanego i Królestwa Polskiego. Tłumaczył dzieła greckie na łacinę, otrzymał też zaproszenie władz kościelnych w Rzymie do współpracy przy projekcie reformy kalendarza. Najwięcej jednak czasu poświęcił obserwacji gwiazd.
W roku 1516 Mikołaj Kopernik zostaje mianowany administratorem dóbr wspólnych kapituły. W styczniu 1521 do murów Olsztyna zbliżają się Krzyżacy. Kopernik jako administrator przygotowuje miasto i zamek olsztyński do obrony. Dzięki wzorowemu przygotowaniu atak krzyżacki został odparty i miasto nie zostało zdobyte. Była to wielka zasługa Kopernika. Jeszcze w tym samym, 1521 roku Kopernik został powołany na stanowisko komisarza Warmii. W roku 1523 został wybrany generalnym administratorem diecezji warmińskiej. W tym czasie wrócił do Fromborka i tam pozostał już do śmierci. We Fromborku zajmował się sprawami administracyjnymi, leczeniem chorych oraz dalszymi pracami nad nowym układem słonecznym.
Kiedy w roku 1537 umiera biskup Ferber, kapituła warmińska wśród czterech kandydatów na to stanowisko wysunęła kandydaturę Kopernika. Jednakże król, do którego należała decyzja w tej sprawie wybrał na biskupa warmińskiego Jana Dantyszka.
Przebywając nadal we Fromborku zajmuje się Kopernik astronomią. Przy obserwacji planet posługuje się głównie trzema instrumentami: kwadrantem słonecznym służącym do obliczania szerokości geograficznej miejsca obserwacji, sferą armilarną (astrolabium)- do wyznaczania kątów współrzędnych planety oraz triquetrum (narzędzie paralaktyczne) do obserwacji księżyca. Swą nową teorię podaje w zarysie w tzw. "Komentarzyku", który w odręcznych odpisach krąży po całej Europie.
Pracę nad dziełem "De revolutionibus" rozpoczął Kopernik około 1515 roku i właściwie do końca życia ciągle wnosił do niej poprawki. W maju 1539 przybył do Fromborka młody uczony niemiecki Jerzy Joachim von Lauchen zwany Retykiem, który znacznie przyczynił się do wydania drukiem dzieła Mikołaja Kopernika. W roku 1540 Retyk wydał rozprawę pt. "Narratio prima" czyli "Opowiadanie pierwsze" , w którym obwieszcza światu odkrycie Kopernika. Po długich namowach przekonuje astronoma do wydania drukiem dzieła "O obrotach". W roku 1541 Retyk wiezie dzieło Kopernika do Norymbergii. Ukazuje się ono drukiem w 1543 roku w drukarni Jana Petreiusa pod tytułem "De revolutionibus orbium coelestium libri VI", a dedykowane jest papieżowi Pawłowi III. Dzieło składało się z sześciu ksiąg i 203 kart, a pierwszy nakład wynosił około tysiąca egzemplarzy.
Tymczasem Kopernik ciężko zachorował, by dnia 24 maja 1543 roku zamknąć oczy na zawsze. Został pochowany w podziemiackatedry fromborskiej, w pobliżu ołtarza należącego do jego kanonii.
Hymn szkoły
Jeżeli tutaj domu próg,
jeżeli serce stąd pochodzi.
Na miedzach śpi czerwony głóg,
a chleb powszedni tu się rodzi.
Jeżeli źródło bije stąd,
by dać początek modrej Wiśle.
I jeśli tu najbliższy ląd,
o którym zawsze będziesz myśleć.
Ref. Nauczmy się na pamięć tego kraju,
litera po literze, dzień po dniu.
Co oczy po horyzont ogarniają,
co zdążyć się nam może tylko tu.
W złocistym lipcu czy zielonym maju,
od wschodu słońca aż po nocy cień.
Nauczmy się na pamięć tego kraju,
jednego w całym świecie
jak własny dzień.
Jeżeli tutaj wszystko z nas:
współczesność dnia, historii pamięć.
Gdy zegar liczy wspólny czas,
z Którego po nas coś zostanie.
Gdy tu początek nasz i kres
i naszych prac końcowy dyplom,
Radości garść i kropla łez,
kwiaty, co kwitły lub zakwitną
Sztandar szkoły
